هستم برای همیشه

امروز

13 دی ماه 98

قرار بود جشنی که دو ماه براش زحمت کشیدم و کشیدیم، به بهترین وجه ممکن برگزار بشه

همه چی اکی بود : موسیقی، کلیپ هامون، لوح و تندیسا، اجرا، متنی از خاطرات مون که قرار بود خودم اجراش کنم، میوه و شیرینی و فینگرفودها و و و ...

اما...

نشد که بشه

کنسل شد !!

واقعا بعضی اتفاق هارو هرچقدر هم براش بجنگی و زحمت بکشی، اگه قرار باشه نشه، نمیشه !!

و باز هم :

" هرچه خدا خواست همان می شود... "

هستم برای همیشه...

خوشبختی به دست آوردن نداشته هامون نیست بلکه در اینه از داشته هامون لذت ببریم و حالمون خوب باشه :)یلدای امسال هم کنار خانواده ی عزیز تر از جان گذشت، درحالیکه من 25 سال و 4 ماه از عمرم میگذره و ترم آخر هستم برای همیشه...